به گزارش خبرگزاری مهر، آگاه نوشت: شهید لاریجانی با آنکه در فهرست ترور قرار داشت اما دل به دریا زد و در روز جهانی قدس در کنار مردم دیده شد و حسابی برای صهیونیستها و ترامپ قمارباز رجزخوانی کرد. هنوز که هنوز است وقتی توئیتهای او را در ایام سومین جنگ تحمیلی رصد میکنیم، پی میبریم که چرا شهید حضرت آیتالله خامنهای (قدسسره) تاکید میکردند، او باید در مقام دبیری شعام (شورای عالی امنیت ملی) حضور یابد. هیچ ترسی به دل راه نمیداد، ترامپ تهدید میکرد، اما او با قاطعیت جواب تهدیدها را میداد. وقتی برای دومین بار با مردم در بحبوحه جنگ سخن گفت برای متجاوزان خط و نشان کشید و گفت که با شهادت رهبرمان از خطوط قرمز عبور کردند، رهایشان نمیکنیم. همین پاسخهای محکم و کوبنده او، ترامپ و نتانیاهو را کلافه کرد به همین جهت عزم خود را جزم کردند تا لاریجانی از صحنه سیاسی ایران حذف شود.
لاریجانی که بیشتر سیاسیون او را «علیآقا» خطاب میکردند، رفت اما راه، روش و مکتب دبیر شهید شورای عالی امنیت ملی ادامه دارد. مراسم اربعین شهیدان، علی و مرتضی لاریجانی جمعه، ۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۵ در شبستان امام خمینی (ره) حرم حضرت فاطمه معصومه (س) برگزار میشود. ماندگارترین فکت مدیریتی لاریجانی در ماموریت آخرش، حضور در ضاحیه بیروت، آن هم تحت شدیدترین تهدیدات نظامی بود. اما نگاه حرفهای به این سفر، فراتر از شجاعت فیزیکی است. در حالی که دشمن عزمش را برای نابودی زیرساختهای مقاومت جزم کرده بود، لاریجانی با تکیه بر فهم فیلسوفانه از قدرت، پشت میز نشست و نشان داد که کلمات یک سیاستمدار کهنهکار میتواند برد عملیاتی داشته باشد. او در این سفر ثابت کرد که میدان و دیپلماسی نه دو جزیره جداگانه، بلکه دو تیغه از یک قیچی هستند.
یکی از وجوه تمایز شهید لاریجانی در این نبرد اخیر، درک عمیق او از جنگ روایتها بود. او به خوبی میدانست که موشکها تنها در میدان عمل نمیکنند، بلکه در فضای مجازی است که پیروزی یا شکست یک عملیات تثبیت میشود. به اعتقاد برخی از فعالان سیاسی بهخصوص حامیان او، ما متاسفانه آدمها را نمیشناسیم؛ بسیاری نمیدانستند که آقای علی لاریجانی کیست. وقتی شهید شد فهمیدند او چه کسی بود، اما دشمنان ما، وی را خوب شناختند. دشمنان ما، علی لاریجانیها را خوب شناختند، به همین جهت دستور ترور او را صادر کردند. در همین راستا، محمدباقر قالیباف، رئیس مجلس شورای اسلامی روز گذشته در پیامی در صفحه شخصیاش با انتشار تصویری از شهید علی لاریجانی نوشت: قدر او حتی توسط نزدیکان و همکاران نیز تا زمانی که در قید حیات بود، شناخته نشد. باشد که خاک پاک ایران هزاران دانشمند پارسا چون او بپرورد. آری! لاریجانی دیگر در میان ما نیست اما باید دیدگاه و منش سیاسی او که خاری بر چشم دشمن شده بود را برای مردم و جوانان تبیین کرد. لاریجانی چه میگفت و چه میخواست؟ پاسخ به پرسشهایی از این جنس مشخص میکند، چرا دشمن آمریکایی و صهیونی تاب تحمل جمهوری اسلامی ایران را ندارد.
نیاز کشور به تفکر شهید لاریجانی
شهید لاریجانی دارای افکار و اندیشه منظمی بود و این مسئله برای فردی که در جایگاه مسئولیتهای خطیر کشور قرار دارد، بسیار مهم است؛ در شخصیت وی سویههای تفکرات مختلف با هم ممزوج شده بود و به یک وحدت و انضباط خاصی رسیده بود. بر پایه این وضعیت میتوان گفت اندیشه شهید لاریجانی یک مکتب بود؛ مکتبی که چارچوب قاعدهمند داشت و زوایای مختلف را دربر میگرفت. در این مکتب با توجه به اینکه شهید لاریجانی تربیت یافته خانوادهای متدین و برخاسته از تبار مرجعیت بود، تعلقات دینی جایگاه ویژهای داشت. روحیات معنوی و اعتقادی ایشان با دانش روز ترکیب شده بود و همین مسئله نیز وی را از بسیاری افراد دیگر متمایز میکرد. شهید لاریجانی ابتدا ریاضی خواند و سپس به سراغ تحصیل فلسفه رفت و در دوران تحصیل فلسفه، با اندیشه فلسفی، سیاسی و اجتماعی روز دنیا آشنا شد. وی نحلههای فکری جدید را میشناخت و بر آن پایه میتوانست به ارزیابی درستی از تفکرات جدید جامعه و جهان و مدلهای مختلف تمدنی بپردازد.
شهید عزیز به دلیل سلوک خاصی که داشت، جایگاه و وزانت خاصی نزد جریانهای مختلف پیدا کرده بود و میتوانست با همه آنها کار کند که یکی از محاسن بسیار خوب وی بود. جایی که بین گروههای مختلف سیاسی تضاد و تنازع پیش میآمد و نمیتوانستند با هم بر سر موضوعی به توافق برسند، وی وارد ماجرا میشد و اختلافات را حل و فصل میکرد؛ در واقع این جریانها با تمام اختلافات میتوانستند دور وی جمع شوند. شهید لاریجانی با بهرهگیری از این توانایی در سه دوره مجلس شورای اسلامی توانست از تمام نیروهای موثر مجلس اعم از چپ و راست در راستای تحقق اهداف عالی نظام استفاده کند. همه این نیروها در رابطه با آقای دکتر لاریجانی احساس آرامش میکردند و میگفتند تفکر ایشان بر پایه «عقلانیت» مبتنی شده است.
در حقیقت باید گفت تفکر شهید لاریجانی گمشده این روزهای کشور است و معتقدیم جای آن تفکری که میتوانست بسیاری از نیروهای توانمند و دلسوز جامعه را گرد خود جذب کند، خالی است و نیازمندیم که دوباره چنین تفکری در جامعه به وجود آید تا بتوانیم همه افراد کارآمد کشور را گرد هم بیاوریم. او یک دیپلمات قهار هم بود. مطمئن هستم اگر با آمریکاییها مذاکره میکرد، آنها کم میآوردند. در روابط با روسیه نیز سفرهای متعددی را بهویژه در یک سال گذشته انجام داد و پیامهایی را رد و بدل کرد که این سفرها در زمینه اداره جنگ، برای ما حائز اهمیت بود. همچنین وی با توجه به شناختی که از نیروهای مسلح داشت، توانست به گونهای آمادگیهای نیروهای مسلح را بالا ببرد که ما در جنگ دست بالا را داشته باشیم.





