به گزارش خبرنگار میراثآریا، رسانههای بینالمللی در تازهترین گزارشهای خود به بازخوانی یکی از مهمترین اکتشافات باستانشناسی تاریخ معاصر چین پرداختهاند؛ کشفی که در سال ۱۹۷۲ میلادی در استان شاندونگ رخ داد و به بازیابی مجموعهای کمنظیر از متون باستانی انجامید.
این آثار در جریان کاوش دو آرامگاه متعلق به دوره هان غربی در منطقه یینچوهشان در شهر لینیی کشف شدند. باستانشناسان در این محوطه هزاران لوح بامبویی حاوی نوشتههای کهن را از دل آرامگاهها بیرون آوردند؛ اسنادی که به دلیل شرایط پایدار و بسته محیط تدفین، برخلاف بسیاری از متون همعصر خود از گزند فرسایش و نابودی در امان مانده بودند.
بر اساس یافتههای پژوهشگران، این مجموعه شامل نزدیک به پنج هزار قطعه لوح بامبویی است که بخشی از آنها نسخههایی از آثار شناختهشده و بخشی دیگر متونی بودند که برای قرنها مفقود یا ناشناخته تلقی میشدند. مهمترین بخش این کشف، نسخهای از کتاب «هنر جنگ سون بین» بود؛ اثری که بیش از ۱۴۰۰ سال از دسترس پژوهشگران خارج شده و تنها نام آن در منابع تاریخی باقی مانده بود. همچنین بخشهایی از نسخههای کهن «هنر جنگ سون تزو» و دیگر متون راهبردی و نظامی چین باستان در میان این یافتهها شناسایی شد.
کارشناسان معتقدند این کشف، نقطه عطفی در مطالعات تاریخ نظامی و فکری چین به شمار میرود. متون بهدستآمده نشان دادند که بسیاری از آثار کلاسیک چین در طول قرنها دستخوش تغییر، حذف یا بازنویسی شدهاند و نسخههای کشفشده در آرامگاهها تصویری دقیقتر از شکل اولیه این متون ارائه میکنند.
پژوهشگران همچنین تاکید میکنند که آرامگاههای باستانی در بسیاری موارد همچون «کپسولهای زمان» عمل میکنند؛ فضاهایی که قادرند نسخههایی از آثار ادبی، فلسفی، پزشکی و نظامی را حفظ کنند که در روند انتقال تاریخی متون از میان رفتهاند. از این رو، کشف یینچوهشان نهتنها برای مطالعات نظامی، بلکه برای شناخت تاریخ اندیشه و فرهنگ چین باستان نیز اهمیتی بنیادین دارد.
امروزه این لوحهای بامبویی در موزه اختصاصی محوطه یینچوهشان و موزه استان شاندونگ نگهداری میشوند و همچنان از مهمترین منابع مطالعاتی پژوهشگران تاریخ چین باستان به شمار میآیند.
انتهای پیام/
